Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Πολυδύναμα φυτά

Πολυδύναμα φυτά

 

ImageΈνας νεοσύστατος συνεταιρισμός από 12 άτομα, με δόλωμα το άγνωστο στο ευρύ κοινό ιπποφαές, κατάφερε να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον εκατοντάδων ανθρώπων από όλη την Ελλάδα. Τι κι αν η λέξη «συνεταιρισμός» είναι αρνητικά φορτισμένη τα τελευταία χρόνια, τι κι αν ο πρόεδρός του ανακοίνωσε ότι προϋπόθεση για να γίνει κάποιος μέλος είναι να καταβάλει 1.000 ευρώ συνεταιριστική μερίδα;

Τίποτα δεν σταμάτησε τους ενδιαφερόμενους από το να ρωτάνε συνεχώς στην ημερίδα της 10ης Απριλίου στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αιανής Κοζάνης για όλα όσα θα θέλανε να μάθουν για την καλλιέργεια του ιπποφαούς και την αξιοποίησή του ως τρόφιμο, ποτό ή ζωοτροφή.

Η συγκεκριμένη ημερίδα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ορόσημο για την αλλαγή που συντελείται τους τελευταίους μήνες στην ύπαιθρο. Η αναζήτηση απασχόλησης από πολλούς νέους και τα στραβοπατήματα της προηγούμενης γενιάς έχει οδηγήσει σε ένα άνευ προηγουμένου κυνήγι καινούργιων, μοντέρνων καλλιεργειών, καθώς και στη δημιουργία ελπιδοφόρων ομάδων, που έχουν σκοπό να ασχοληθούν με το προϊόν τους και όχι με την... πολιτική.

Ίσως να ξένισε μερικούς το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών από την αρχή της ημερίδας, όταν ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πολυδύναμων Φυτών Δυτικής Μακεδονίας, Κώστας Βίκας, μίλησε για την εκπαίδευση των αγροτών-μελών που επιθυμούν να συμμετάσχουν, για τις υποχρεώσεις τους όσο θα είναι μέλη και όχι για το εισόδημα που θα αποκομίσουν ή τις επιδοτήσεις που μπορεί στο μέλλον να δικαιούνται.

ImageΕίναι ένα σημάδι αλλαγής στη νοοτροπία των αγροτών, που θέλουν να αλλάξουν τα δεδομένα, όπως και να εισάγουν καινοτόμες μεθόδους καλλιέργειας, καθώς και τη συνεργασία με τους επιστήμονες σε όλα τα επίπεδα. Σίγουρα, ο περισσότερος κόσμος δεν είχε ακούσει τίποτα στο παρελθόν για ζεόλιθους και οργονίτες, για τη διατροφή των Αρχαίων Ελλήνων και για τη συσχέτιση των τροφίμων με το DNA του ανθρώπου και των ζώων.

Από την - κυρίως επιστημονική και τεχνική - στήριξη που έχει η νέα αυτή προσπάθεια, από την προσέλευση του κόσμου την περασμένη Κυριακή και από την καθαρή ματιά των ανθρώπων που ξεκίνησαν, φαίνεται ότι σύντομα θα έχουν καταφέρει τους στόχους που έχουν βάλει. Ήδη έχουν φυτέψει 40-45 στρέμματα και σε τρία χρόνια περιμένουν να δρέψουν καρπούς.

Σε πρώτη φάση, θα προμηθευτούν τα μηχανήματα για τη μεταποίηση του ιπποφαούς σε χυμό και έλαιο. Σε δεύτερη φάση, θα διαθέσουν επώνυμο προϊόν στο ράφι και θα επεκταθούν στα παρόμοιας κατεργασίας μύρτιλλα και κράνα, ενώ σε τρίτη φάση, θα αρχίσουν την παραγωγή πιο εξειδικευμένων προϊόντων ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς.

Το λεπτομερές business plan του συνεταιρισμού, το πώς έφτασε μέχρι εδώ, καθώς και οι νέες καλλιεργητικές τεχνικές που προτείνει για να επιτευχθεί υψηλότερη ποιότητα από τους ανταγωνιστές, αναπτύσσονται στις επόμενες σελίδες της Agrenda, όπως παρουσιάστηκαν στην ημερίδα «Πολυδύναμες καλλιέργειες, η περίπτωση του Ιπποφαούς», που υποστηρίχθηκε από το Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας.

 

Τσουχτερή συνεταιριστική μερίδα μόνο για αποφασισμένους

ImageΈνα χρόνο πριν, ο Αριστοτέλης Γκουλιάφας και ο Βαγγέλης Τζέλλος αποφάσισαν να φυτέψουν ιπποφαές στα κτήματά τους, αφού είχε διαβάσει ο καθένας για τις ιδιότητες του προϊόντος και για τις προοπτικές του στην αγορά. Ήδη ο κ. Γκουλιάφας είχε φυτέψει δοκιμαστικά στο περιβόλι του 8 δέντρα, τα οποία «έπιασαν» κανονικά. Επισκεφθήκαμε το χωράφι 4 στρεμμάτων που έχει μαζί με τον αδερφό του στην Αιανή, στο οποίο έχουν φυτέψει από τον Οκτώβριο δενδρύλλια ενός χρόνου. Γύρω από το χωράφι το μάτι σου βλέπει μόνο σιτάρι, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι το κλίμα και το έδαφος είναι ιδανικά για δενδροκαλλιέργεια. Άλλωστε λίγο πιο πέρα από την Αιανή, είναι ο Βελβεντός με τα ροδάκινα και τα Ίμερα με τις ελιές.

Στο χωράφι, μάς εξήγησε πώς έγιναν οι αλλεπάλληλες επαφές με τους εξειδικευμένους γεωπόνους, για το πώς μπορεί να εγκατασταθεί η φυτεία, για το κόστος που κυμαίνεται μεταξύ 1.000 και 1.200 ευρώ το στρέμμα και για τις δυνατότητες αξιοποίησης του καρπού. «Σκοπός είναι να πάμε κατευθείαν στην πρώτη μεταποίηση, να δώσουμε λάδι και χυμό έτοιμο στις ήδη υπάρχουσες βιομηχανίες ή κάποιες βιομηχανίες καλλυντικών/φαρμάκων. Απώτερος σκοπός είναι να βγάλουμε προϊόν με την επωνυμία μας στο ράφι. Από αναφορές στο Ίντερνετ μαθαίνουμε για άλλες χώρες-παραγωγούς όπως Καναδά, Κίνα, Ρουμανία και πρώην σοβιετικές χώρες (κυρίως Αζερμπαϊτζάν).

Η Κίνα έχει αυτοφυή εκατομμύρια στρέμματα, με πολύ φτηνά εργατικά χέρια. Εμείς ποντάρουμε στην αξία και την ποιότητα του προϊόντος, γι' αυτό και προσανατολιζόμαστε αρχικά στη βιολογική γεωργία και στη συνέχεια στη βιοδυναμική γεωργία. Οπότε θα μπορούμε να διαθέσουμε το προϊόν σε δυνατές και απαιτητικές αγορές, που θέλουν ποιότητα.

Μετά το ιπποφαές έχουμε σκοπό να ασχοληθούμε με το μύρτιλλο, την κρανιά και ενδεχομένως τον κράταιγο. Είναι παρόμοιας κατεργασίας και απαιτήσεων προϊόντα. Θα έχουμε τα μηχανήματα χυμοποίησης και έκθλιψης από το ιπποφαές, οπότε μετά θα μπορούμε να τα δοκιμάσουμε σε όποιο προϊόν από αυτά θέλουμε».

Σήμερα, οι δύο πρωτοπόροι είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου του συνεταιρισμού, το οποίο έχει διαμορφωθεί ως εξής: Πρόεδρος ο Κώστας Βίκας, αντιπρόεδρος ο Βαγγέλλης Τζέλλος, γραμματέας ο Νίκος Παρτάλας, ταμίας ο Αριστοτέλης Γκουλιάφας, μέλος ο Θανάσης Τζέλλος. Την συμβουλευτική υποστήριξη έχει αναλάβει ο Χρήστος Τράντης, πρόεδρος του Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης Δυτικής Μακεδονίας.

 

Καλλιέργεια

ImageΤο μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσε η ανάλυση των χαρακτηριστικών της καλλιέργειας του ιπποφαούς από τον γεωπόνο Κάσσανδρο Γάτσιο, ο οποίος έγραψε το πρώτο βιβλίο για το συγκεκριμένο φυτό στην Ελλάδα.

«Η λέξη «ιπποφαές» προέρχεται από τις λέξεις ίππος και φάος (=φως), άλογο δηλαδή με λαμπρό τρίχωμα. Στην καλλιέργειά του μας αφορά το είδος hippophae rhamnoides, ένα φυλλοβόλο δέντρο που φτάνει τα 3 μέτρα ύψος και αξιοποιούνται πλήρως οι καρποί και τα φύλλα του από επιχειρήσεις καλλυντικών, λειτουργικών τροφίμων, πρόσθετων τροφίμων, χυμοποιίες, αρτοσκευασμάτων, ειδικών εκτροφών κτηνοτροφίας κλπ. Προσαρμόζεται σε ένα πολύ μεγάλο εύρος υψομέτρου και κλίματος:

● Από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι 4.000 μ., δηλαδή όλος ο ελλαδικός χώρος.

● Αντέχει θερμοκρασίες από -43οC έως 40οC, που σημαίνει ότι είναι ιδανικό για να αντέχει τους βαρείς χειμώνες της δυτικής Μακεδονίας.

● Αντέχει στην ξηρασία. Βέβαια, επειδή οι ποικιλίες που καλλιεργούμε είναι παραγωγικές, θα πρέπει να γίνεται κάποια άρδευση.

● Μπορεί να αξιοποιήσει γόνιμα, άγονα ακόμα και αλατούχα εδάφη. Έχει την ιδιότητα των ψυχανθών, που έχουν τη δυνατότητα να συμβιώνουν με βακτήρια που δεσμεύουν το άζωτο.

● Δημιουργεί ένα πολύ πυκνό δίκτυο επιφανειακών ριζών, οπότε είναι πολύ καλό για εδάφη επικλινή με προβλήματα διαβρώσεων.

Το ιπποφαές είναι δίοικο φυτό με αρσενικά και θηλυκά λουλούδια. Στις παραγωγικές εκμεταλλεύσεις φυτεύεται ένα αρσενικό για κάθε εννέα θηλυκά. Κατά την πρώτη εγκατάσταση πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι χρειάζεται έδαφος που στραγγίζει. Επίσης, δεν έχει πρόβλημα από προηγούμενη καλλιέργεια, εκτός της περίπτωσης που έχει εκριζωθεί δενδρώδης καλλιέργεια. Εκεί πρέπει να έχουν αφαιρεθεί όλες οι ρίζες γιατί μετά από 10-15 χρόνια, ενώ το φυτό μας πρέπει να είναι γεμάτο καρπούς, σε μερικά φυτά μπορεί να επέλθει απότομος μαρασμός από το βερτιτσίλιο».

 

Στέριωσε και επεκτείνεται το μύρτιλλο

ImageΟ χυμός και η μαρμελάδα του μύρτιλλου (blueberry) παράγεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που εφαρμόζεται για το ιπποφαές, ωστόσο στη βόρεια Ευρώπη είναι πιο διαδεδομένο ως προϊόν.

Συνδυάζεται ιδανικά ως συμπληρωματικό στην παραγωγική διαδικασία ενός συνεταιρισμού όπως αυτού της Αιανής, καθώς η συγκομιδή του γίνεται τον Μάιο, ενώ το ιπποφαές συγκομίζεται το φθινόπωρο. Επίσης, από καταναλωτικής άποψης, θεωρείται ο «πρωταγωνιστής» της σκανδιναβικής κουζίνας, που είναι η νέα μόδα στη διεθνή γαστρονομία μετά τη μεσογειακή διατροφή, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς της σε αντιοξειδωτικά. Η πρωιμότητα που εξασφαλίζουν οι ελληνικές κλιματολογικές συνθήκες μπορεί να βάλει τη χώρα μας με αξιώσεις στον χάρτη των «μυρτιλλοπαραγωγών» κρατών.

Κι ενώ ο πρωτοπόρος της καλλιέργειας στην Ελλάδα είναι ο Νίκος Παπουτσής στη Δράμα, με τεχνογνωσία από την πρώην Σοβιετική Ένωση, οι αγρότες της Αιανής σκοπεύουν να συνεργαστούν με Καναδούς, που έχουν προχωρήσει στην αναζήτηση παραγωγικών ποικιλιών.

 

Η καλλιέργεια

ImageΤα μύρτιλλα προτιμούν τα μεγάλα υψόμετρα, καθώς «ζητούν» θερμοκρασίες έως και 10 βαθμούς Κελσίου κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Φυτεύονται σε τρύπες έως 50 εκατοστών σε όξινα χωράφια. Σε περίπτωση που τα εδάφη είναι αμμουδερά, συνιστάται η τοποθέτηση όξινης τύρφης στις ρίζες των φυτών. Τα φυτάρια, που έχουν ύψος ως 50 εκατοστά, αντιδρούν στην παρουσία χόρτων, ενώ αντίθετα δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις σε ό,τι αφορά το νερό. Δίνουν παραγωγή από τον τέταρτο χρόνο, ενώ σε πλήρη ανάπτυξη μπορούν να φτάσουν τα τέσσερα μέτρα.

 

Αγορές

Κύπρος, Γερμανία, Γαλλία, Ουκρανία είναι μερικές από τις χώρες προορισμού της ελληνικής παραγωγής μύρτιλλων από τη Δράμα. Εκτός από νωπά μύρτιλλα, οι παραγωγοί εμπορεύονται μαρμελάδα, γλυκό του κουταλιού, κομπόστα, αποξηραμένα μύρτιλλα, καθώς και απόσταγμα το οποίο προορίζεται για φαρμακευτική χρήση.

 

Κρανιά: Από άγριος θάμνος, επικερδής καλλιέργεια

ImageΣτην κατηγορία καρποφόρων θάμνων που θεωρούνται πολλά υποσχόμενες καλλιέργειες για ημιορεινές και ορεινές περιοχές της χώρας ανήκει και η κρανιά, αν και περισσότερο γνωστή για τον καρπό της και το ξύλο της στους Έλληνες σε σχέση με το ιπποφαές.

Αυτοφύεται κυρίως στη βόρεια Ελλάδα και συναντάται συνήθως σε άγρια μορφή. Τα άνθη της είναι μικρά, με διάμετρο 5-10 χιλιοστά, κίτρινα, σχηματίζοντας μπουκέτα, 10-25 άνθη μαζί και ανθίζουν στην καρδιά του χειμώνα πριν εμφανιστούν τα φύλλα του δέντρου. Έχει βρεθεί μάλιστα ότι παρά το γεγονός ότι είναι φυτό της εύκρατης ζώνης αντέχει σε θερμοκρασίες έως και -30οC, ενώ ευδοκιμεί σχεδόν σε όλους τους τύπους των εδαφών.  Οι καρποί της είναι κόκκινοι και ωοειδείς με μήκος 2 εκατοστά.

 

Φαρμακευτικό φυτό

ImageΤο κράνο, περιέχει υψηλό επίπεδο φλαβανοειδών και ανθοκυάνης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και ωρίμανσης του καρπού. Σύμφωνα με διεθνή βιβλιογραφική έρευνα της Φαρμακευτικής Σχολής του Α.Π.Θ., το κράνο περιέχει φλαβανοειδή, ανθοκυανίνες, έντονα αντιοξειδωτικά και φαινολικά παράγωγα.

Στην Κυψέλη Ημαθίας υπάρχει πρότυπη μονάδα εκμετάλλευσης της κρανιάς 16,5 στρεμμάτων με σκοπό την παραγωγή προϊόντος και στη συνέχεια τη μεταποίησή του σε συμπυκνωμένο εκχύλισμα, λικέρ, μαρμελάδα, κρανοποτό κ.ά.

 

Η συγκομιδή είναι κοστοβόρα

Δύο τρόπους συγκομιδής συστήνει ο κ. Γάτσιος προκειμένου να μειωθεί το κόστος:

● Ένα μηχάνημα που προκαλεί δόνηση των καρπών με μία ορισμένη συχνότητα, ενώ οι καρποί συλλέγονται από κάτω σε ένα δίχτυ. Τελευταία έχουν γίνει πειράματα στον Καναδά που έχουν πετύχει, καθώς μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα, όταν ο καρπός είναι ώριμος, πέφτει το 98% των καρπών.

● Ένα μηχάνημα που είναι σαν ηλεκτρική σκούπα. Αυτό μπορεί να τοποθετηθεί επάνω στο τρακτέρ και, περνώντας μέσα από τις γραμμές φύτευσης, να «ρουφάει» τους καρπούς σαν σκούπα.

Το πιο σημαντικό, σύμφωνα με τον κ. Γάτσιο, είναι να δημιουργηθούν ομάδες, που θα προχωρήσουν στη  μεταποίηση. «Δεν είναι τόσο δύσκολο ούτε χρειάζονται τόσα μηχανήματα. Χαρακτηριστικά σας αναφέρω: Για να βγάλουμε τον χυμό ή το έλαιο από την πούλπα και να πάρουμε τα στερεά υπόλοιπα, χρειάζονται τρία μηχανήματα, μία πρέσσα, ένας διαχωριστήρας για τους σπόρους και ένα τρίτο μηχάνημα με φυγοκέντρηση, που διαχωρίζει το λάδι, τον χυμό και τα στερεά υπόλοιπα. Τα μηχανήματα που καλύπτουν τις ανάγκες μίας μικρής καλλιέργειας 40-50 στρμ. στην Ευρώπη κοστίζουν γύρω στα 30.000 ευρώ».

Όσον αφορά το κέρδος, ο κ. Γάτσιος εξηγεί ότι δεν έχει βγει ακόμα εμπορεύσιμη ποσότητα στην Ελλάδα, αλλά από όσα κυκλοφορούν στο Ίντερνετ, οι τιμές πέρυσι ήταν 5-8 ευρώ το κιλό στην κεντρική και νότια Ευρώπη και 9-10 ευρώ το κιλό στη Σκανδιναβία.

 

Οι φίλοι μας τα μικρόβια

ImageΤον ευεργετικό ρόλο των ενεργών μικροοργανισμών που βρίσκονται στο έδαφος και στα φυτά υπογράμμισε ο τέως καθηγητής Γεωπονίας Α.Π.Θ., Γιώργος Δαουτόπουλος. Μάλιστα, ανέπτυξε την εφαρμογή τους  στην καλλιέργεια του ιπποφαούς, προκειμένου να επιτευχθεί μία βιολογική προσέγγιση, χωρίς τη χρήση χημικών προϊόντων. Το πρόβλημα είναι ότι οι μικροοργανισμοί δεν επιβιώνουν σε όλα τα σημερινά χωράφια, ιδιαίτερα τα επιβαρυμένα με χημικά, και χρειάζονται υψηλά επίπεδα οργανικής ουσίας για να αναπαραχθούν και να αποδώσουν τα μέγιστα, ενώ τους «σκοτώνει» το χλωριωμένο νερό.

Ο κ. Δαουτόπουλος εξήγησε ότι τέτοιοι μικροοργανισμοί υπάρχουν παντού, αλλά δεν τους βλέπουμε. Χωρίζονται σε τρεις ομάδες ΕΜ: Φωτοσυνθετικά βακτήρια, ζύμες και βακτήρια γαλακτικού οξέος. Επίσης, ανάλογα με τη δράση τους, χωρίζονται πάλι σε τρεις ομάδες. Το 5-10% είναι αποσυνθετικοί-εκφυλιστικοί και ευθύνονται για τον θάνατο του οργανισμού στον οποίο επικρατούν, το 5-10% είναι αναζωογονητικοί και, όπου επικρατούν, το οικοσύστημα «ζει» περίφημα.

Η μεγάλη πλειοψηφία είναι οι ουδέτεροι που ακολουθούν την ομάδα που επικρατεί. «Προσπαθούμε να παρασύρουμε τους ουδετερόφιλους να γίνουν αναζωογονητικοί», εξηγεί ο κ. Δαουτόπουλος, προσθέτοντας το κατάλληλο μείγμα στο χωράφι και βοηθώντας με αυτό τον τρόπο τη γονιμότητα, ενώ παράλληλα προτείνει την ανακύκλωση των υπολειμμάτων σε έναν αειφόρο συνδυασμό μεταξύ της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.

Τα ειδικά σκευάσματα που περιέχουν τα μείγματα που συστήνει ο κ. Δαουτόπουλος κυκλοφορούν στην Ελλάδα από την EM Hellas, ενώ τα συναντάμε σε πάνω από 150 χώρες στον κόσμο.

           

Ο λόγος στον καταναλωτή

Σε έναν πρωτότυπο συνεργατικό σχηματισμό, που μοιάζει να έρχεται από το μέλλον, μύησε τους παρευρισκόμενους στην εκδήλωση ο καθηγητής Γεωπονίας του ΑΠΘ και διευθυντής του ΕΚΕΤΑ/ΙΝΑ, Τσαυτάρης Αθανάσιος. Στόχος του δικτύου, που θα ονομάζεται «Συνεργατικός Σχηματισμός Βιο-Αγροτοδιατροφής», είναι η παραγωγή τροφίμων που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες μεγάλων ομάδων καταναλωτών, όπως είναι οι διαβητικοί, οι πάσχοντες από κοιλιοκάκη, οι καρκινοπαθείς, οι νεφροπαθείς, οι εγκυμονούσες κ.ά.

Και όταν λέμε παραγωγή, όπως εξήγησε ο κ. Τσαυτάρης, εννοούμε όλη την αλυσίδα από τη σποροπαραγωγή μέχρι τον καταναλωτή, με τη συνεργασία αγροτών, βιομηχανιών, επιστημόνων, πανεπιστημιακών, κατανλωτών και όλων των φορέων που πιθανώς εμπλέκονται. Ο κ. Τσαυτάρης χρησιμοποίησε το παράδειγμα των πασχόντων από κοιλιοκάκη για να δείξει πώς μπορεί να δομηθεί η συμβολαιακή γεωργία σιταριού με ποικιλίες χωρίς γλουτένη, που θα καταλήγουν στην παραγωγή ψωμιού χωρίς γλουτένη, με υψηλότερη τιμή και πρόσοδο για τον αγρότη.

«Δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε τα ημερομίσθια της Ασίας. Η μόνη ελπίδα που έχουμε είναι να ποντάρουμε στο ανθρώπινο δυναμικό, στην έρευνα και στην καινοτομία. Οι επιστημονικές εξελίξεις τρέχουν και δεν θα αργήσει η μέρα που θα πάμε από τη μαζική στην εξατομικευμένη διατροφή, βασισμένη στις ανάγκες του κάθε ανθρώπου, την κάθε περίοδο της ζωής του, και αντίστοιχα να προσαρμόσουμε την αγροτική και βιομηχανική παραγωγή τροφίμων και ποτών.

Έτσι ξεκίνησαν τα προβιοτικά τρόφιμα, όπως το γιαούρτι. Οι εγκυμονούσες έχουν ανάγκη από φολικό οξύ, οι υπερήλικες με οστεοπόρωση θέλουν ασβέστιο, οι πάσχοντες από κοιλιοκάκη καταναλώνουν μόνο προϊόντα ζύμης χωρίς γλουτένη, οι καρκινοπαθείς έχουν ανάγκη τη σουλφοραφάνη που βρίσκεται στα μπρόκολα και τα σκόρδα.

Εξατομικευμένη διατροφή στο μέλλον, λοιπόν, αλλά μέχρι τότε μπορούμε τουλάχιστον να μιλάμε για τη διατροφή μεγάλων ομάδων καταναλωτών αντί να μιλούμε για τον μέσο άνθρωπο».

 

Εναλλακτικές τεχνικές

ImageΗ βιολογική φυτοπροστασία μπορεί να συνδυαστεί εύκολα με την καλλιέργεια του ιπποφαούς και τις σχετικές τεχνικές, τόνισε ο γεωπόνος Χαραντώνης Δημήτρης. Αναφέρθηκε στο ρόλο της πασχαλίτσας και άλλων ωφέλιμων εντόμων στην καταπολέμηση της αφίδας, καθώς και στα πλεονεκτήματα των φερομονικών και χρωματικών παγίδων. Πιο προωθημένες τεχνικές βελτίωσης της καλλιέργειας παρουσίασαν ο καθηγητής Γεωλογίας Α.Π.Θ., Ανέστης Φιλιππίδης, που μίλησε για τους φυσικούς ζεόλιθους, ο κρυσταλλοθεραπευτής Μιχάλης Εφραιμίδης, που μίλησε για τους οργονίτες, ενώ για τη βιοδυναμική γεωργία, που σκοπεύουν να «ασπαστούν» οι καλλιεργητές της Αιανής, μίλησε ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, εκπρόσωπος της Demeter Hellas.

Οι φυσικοί ζεόλιθοι είναι πετρώματα που βρίσκονται στη φύση και μετά από μία εργαστηριακή ανάλυση μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί η ευεργετική τους επίδραση στους άλλους οργανισμούς και στο έδαφος. Ο κ. Φιλιππίδης αναφέρθηκε στα πλεονεκτήματα της εφαρμογής τέτοιου πετρώματος από τον Έβρο σε διάφορες καλλιέργειες, στα οποία κατέληξε μετά από πειραματική έρευνα. Τέλος, προειδοποίησε τους παρευρισκόμενους ότι εάν χρησιμοποιήσουν λάθος ζεόλιθο μπορεί να προκαλέσουν αρνητικά αποτέλέσματα στο χωράφι τους.

Οι οργονίτες είναι τεχνητοί κρυσταλλικοί σχηματισμοί που, σύμφωνα με τον κ. Εφραιμίδη, χρησιμεύουν για να παγιδεύουν την αρνητική ενέργεια από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Αν και ακούγεται λίγο... αόριστο και χωρίς επιστημονική βάση, όσοι ενδιαφέρονται δεν έχουν παρά να πειραματιστούν και να δουν πώς θα αποδώσει στο χωράφι η τοποθέτηση τέτοιων κρυστάλλων.

Τέλος, στην εκδήλωση έγιναν παρουσιάσεις για την αγιουβέρδα, την ασιατική τεχνική ευεξίας που χρησιμοποιεί το ιπποφαές με πάνω από 30 τρόπους και προϊόντα, καθώς και την ανταλλαγή ντόπιων σπόρων και ποικιλιών (από το «Πελίτι»), που μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση του εγχώριου δυναμικού των καλλιεργειών και των ζώων.

1 σχόλιο: